សាលាដំបូងខេត្តតាកែវ នៅថ្ងៃអង្គារនេះ បានប្រកាសសាលក្រមផ្ដន្ទាទោស លោក ភុន យុទ្ធ ដែលជាសកម្មជននយោបាយ និងជាជនមានពិការភាព ឱ្យជាប់ពន្ធនាគារ ១ឆ្នាំ ៦ខែ ពីបទ «ការមិនរាងចាលក្នុងបទញុះញង់ឱ្យប្រព្រឹត្តបទល្មើសឧក្រិដ្ឋជាអាទិ៍» ក្រោយលោកបញ្ចេញមតិរឿងជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ។
ការប្រកាសសាលក្រមនេះ ធ្វើឡើងក្រោយពីសាលាដំបូងខេត្តតាកែវ បានបើកសវនាការជំនុំជម្រះរឿងក្ដី លោក ភុន យុទ្ធ ជាសាធារណៈកាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦។
លោក ង៉ែត ដាវ៉ុធ អ្នកនាំពាក្យសាលាដំបូងខេត្តតាកែវ បានប្រាប់ Press Start Cambodia យ៉ាងខ្លីថា ចៅក្រមជំនុំជម្រះ បានសម្រេចផ្តន្ទាទោស លោក ភុន យុទ្ធ ដាក់ពន្ធនាគារ ១ឆ្នាំ ៦ខែ ។
លោកថា៖ «១ឆ្នាំ កន្លះ! សូមអរគុណ»។
យ៉ាងណា បើតាមសាលក្រម ចុះថ្ងៃទី២៨ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦ របស់ចៅក្រមជំនុំជម្រះសាលាដំបូងខេត្តតាកែវ លោក ហុង សុគុណ វឌ្ឍនា បានសម្រេចផ្តន្ទាទោសលោក ភុន យុទ្ធ ហៅ ភាន ហៅ ហ៊ុន យុទ្ធ អាយុ៤១ឆ្នាំ ដាក់ពន្ធនាគាររយៈពេល ១ឆ្នាំ ៦ខែ ពីបទ «ការមិនរាងចាលក្នុងបទញុះញង់ឱ្យប្រព្រឹត្តបទឧក្រិដ្ឋជាអាទិ៍» ប្រព្រឹត្តនៅលើបណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុក កាលពីថ្ងៃទី២០ ខែកញ្ញា, ថ្ងៃទី២៣ ខែតុលា និងថ្ងៃទី២៥ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៥ បទល្មើសដែលមានចែង និងឱ្យផ្ដន្ទាទោសតាមបញ្ញត្តិមាត្រា ៨៨ និងមាត្រា៤៩៥ នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ។
សាលក្រមដដែល ក៏បានបញ្ជាក់ដែរថា តុលាការក៏បានសម្រេចរឹបអូសវត្ថុតាង រួមមាន ទូរស័ព្ទដៃម៉ាក VIVO ពណ៌ទឹកសមុទ្រ ១ គ្រឿង និងដ្រូនមួយគ្រឿងម៉ាក SIRC តាមបញ្ញតិមាត្រា ៦២ នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌផងដែរ។
ភរិយារបស់លោក ភុន យុទ្ធ គឺអ្នកស្រី មុំ វិត ចាត់ទុកសាលក្រមរបស់សាលាដំបូងខេត្តថាជារឿងអយុត្តិធម៌សម្រាប់ប្តីរបស់គាត់ ដោយថា ប្តីរបស់គាត់គ្រាន់តែបញ្ចេញមតិនៅលើបណ្តាញសង្គម មិនបានទៅប្រព្រឹត្តបទញុះញង់ដូចការចោទប្រកាន់នោះឡើយ។ ការណ៍នេះ អ្នកស្រីបានស្នើដល់តុលាការពិចារណាក្នុងការទម្លាក់បទចោទទៅលើប្តីរបស់អ្នកស្រី ដើម្បីឱ្យគាត់មានសេរីភាពវិញ ខណៈគាត់ជាជនមានពិការភាព និងគ្រួសារក្រីក្រ។
អ្នកស្រីថា៖ «ជារឿងអយុត្តិធម៌ ដោយសារគាត់និយាយរឿងអ៊ីចឹងសោះ[បញ្ហាជម្លោះព្រំដែន] បែរជាជាប់រាប់ខែរាប់ឆ្នាំ[…] គាត់ជនពិការផង ទី២ក្រុមគ្រួសារពិបាកក្រីក្រ ហើយមិនមានចំណូលចូល ចំណាយទៅលើកូន ចំណាយទៅលើមើលគាត់ទៅមក។ សំណូមពរឱ្យទម្លាក់ការទម្លាក់ចុះ និយាយរួមទៅឱ្យគាត់នៅក្រៅឃុំក៏បានដែរ»។
ជុំវិញករណីនេះ លោក អំ សំអាត នាយកទទួលបន្ទុកកិច្ចការទូទៅនៃអង្គការសិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ បង្ហាញការសោកស្ដាយចំពោះការសម្រេចរបស់សាលាដំបូងខេត្តតាកែវ ដែលបានផ្តន្ទាទោស លោក ភុន យុទ្ធ ដោយលោកចាត់ទុកករណីនេះ ថាជាការរិតត្បិតលំហសេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញមតិ ដែលធានាដោយរដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងបទដ្ឋានសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិដែលកម្ពុជាបានទទួលស្គាល់ និងផ្តល់សច្ចាប័ន។
លោកថា៖ «នៅក្នុងសង្គមប្រជាធិបតេយ្យ សេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញមតិ គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះមួយ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាពលរដ្ឋចូលរួមបញ្ចេញមតិ ដើម្បីរិះគន់ស្ថាបនានូវភាពអសកម្មផ្សេងៗរបស់មន្រ្តីសាធារណ: លើកឡើងពីកង្វល់ និងបញ្ហាដែលកើតឡើងក្នុងសង្គម និងការចូលរួមបញ្ចេញមតិដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍មូលដ្ឋាន។ ការបញ្ចេញមតិ គឺមានមតិស្រប និងមតិផ្ទុយ ឬការិះគន់»។
សកម្មជននយោបាយ និងជាជនមានពិការភាព លោក ភុន យុទ្ធ ត្រូវបានមន្រ្តីនគរបាលខេត្តតាកែវ ចុះទៅចាប់ខ្លួនដល់ផ្ទះរបស់លោក កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី២៩ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៥ នៅភូមិត្រពាំងឈូក ឃុំត្រឡាច ស្រុកទ្រាំង ដែលការចាប់ខ្លួន ការឃុំខ្លួន និងការផ្តន្ទាទោសនេះ ជាលើកទី៣ហើយ ពាក់ព័ន្ធនឹងការបញ្ចេញមតិរបស់លោក រឿងជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ។
បើតាមអត្ថបទខ្លីរបស់អង្គការលីកាដូ លោក ភុន យុទ្ធ ធ្លាប់ត្រូវបានតុលាការផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារ២ដងមកហើយ ដោយលើកទី១ តុលាការខេត្តសៀមរាប បានផ្តន្ទាទោសលោកដាក់ពន្ធនាគាររយៈពេល ១៨ខែ ពីបទ «ញុះញង់បង្កឱ្យមានការរើសអើង និងជេរប្រមាថជាសាធារណៈ»។ លើកទី២ តុលាការខេត្តតាកែវ បានកាត់ទោសលោកដាក់ពន្ធនាគាររយៈពេល ១៨ខែ និងរឹបអូសទូរស័ព្ទ១គ្រឿង ក្រោមបទចោទ ញុះញង់ឱ្យមានការរើសអើង។
ប្រភពដដែលបន្តថា លោកត្រូវបានអាជ្ញាធរឃុំខ្លួនលើកដំបូង ពីខែកក្កដា ដល់ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៩ ពាក់ព័ន្ធនឹងការបង្ហោះសារិះគន់រាជរដ្ឋាភិបាល និងទាមទារឱ្យអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីចុះចេញពីតំណែង ។ ក្រោយមក លោកត្រូវបានអាជ្ញាធរចាប់ខ្លួន លើកទីពីរ កាលពីខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រោយពេលលោកផ្សាយវីដេអូផ្ទាល់លើបណ្តាញសង្គមរបស់លោក រិះគន់រាជរដ្ឋាភិបាល ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាការងារ និងកិច្ចការបរទេស ។
លីកាដូ បន្តទៀតថា លោក ភុន យុទ្ធ ដែលជាពលរដ្ឋម្នាក់មានពិការភាព ធ្លាប់បានលើកឡើងអំពីការលំបាកក្នុងការរស់នៅ ដោយសារភាពចង្អៀតណែន និងកង្វះធនធានចាំបាច់នៅក្នុងពន្ធនាគារ ។ បច្ចុប្បន្ន លោកកំពុងជាប់ក្នុងពន្ធនាគារខេត្តតាកែវ ។
លោក យុទ្ធ គឺស្ថិតក្នុងចំណោមនុស្សចំនួន ១០១ នាក់ ដែលត្រូវបានឃុំខ្លួនដោយសារការប្រើប្រាស់សិទិ្ធ និងដែលបានចងក្រងដោយអង្គការលីកាដូ ។
យោងតាមមាត្រា៤១នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ចែងថា ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមានសេរីភាពខាងការបញ្ចេញមតិរបស់ខ្លួន សេរីភាពខាងសារព័ត៌មាន សេរីភាពខាងការបោះពុម្ពផ្សាយសេរីភាពខាងការប្រជុំ។ ជនណាក៏ដោយមិនអាចឆ្លៀតប្រើសិទ្ធិនេះ ដោយរំលោភនាំឱ្យប៉ះពាល់ដល់កិត្តិយសអ្នកដទៃ ដល់ទំនៀមទម្លាប់ល្អរបស់សង្គម ដល់សណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈ និងដល់សន្តិសុខជាតិបានឡើយ៕